Pasmo filmowe na Festiwalu Conrada 2018

Od poniedziałku 22 października do niedzieli 28 października zapraszamy na dziewięć seansów powiązanych z programem Festiwalu Conrada. Kino Pod Baranami tradycyjnie już przygotowuje specjalne pasmo filmowe, w ramach którego zobaczymy m.in. filmy Ingmara Bergmana. Seansom filmowym towarzyszyć będą prelekcje w wykonaniu wybranych festiwalowych gości. Zapraszamy!

 

poniedziałek

 

The Square

reż. Ruben Östlund

Dania, Francja, Niemcy, Szwecja 2017, 146’

Wprowadzenie: Anita Piotrowska

Miejsce: Kino Pod Baranami

 

Złote Globy 2018: nominacja do nagrody dla najlepszego filmu zagranicznego

Europejskie Nagrody Filmowe 2017: najlepszy film roku, najlepsza komedia, najlepszy aktor (Claes Bang), najlepszy reżyser (Ruben Östlund), najlepszy scenarzysta (Ruben Östlund), najlepszy scenograf (Josefin Asberg)

MFF w Cannes 2017: Złota Palma dla najlepszego filmu, Nagroda Vulcain de L'Artiste-Technicien za scenografię (Josefin Asberg)

Co łączy przystojnego kuratora muzeum w Sztokholmie, zafascynowaną nim amerykańską dziennikarkę, małego chłopca, którego niesłusznie posądzono o kradzież, oraz udającego małpę artystę? Christian (Claes Bang) ma wszystko pod kontrolą. Jest atrakcyjnym mężczyzną o wielkim uroku osobistym. Niedawno się rozwiódł i lubi wdawać się w niezobowiązujące romanse, a młoda amerykańska dziennikarka (Elisabeth Moss) może okazać się jego nowym trofeum. Na co dzień Christian jest dyrektorem prestiżowego muzeum sztuki nowoczesnej, co daje mu władzę i idealną pozycję społeczną. Do tego przykładnie opiekuje się córkami, jeździ kosztującą fortunę Teslą i wspomaga potrzebujących – zwłaszcza, jeśli nie wymaga to od niego zbyt dużego wysiłku. Jednak podczas przygotowań do premiery instalacji The Square, z którą wiąże ogromne nadzieje, utrzymanie starannie pielęgnowanego wizerunku okaże się być dla niego nie lada wyzwaniem.

 

 

wtorek

 

Sarabanda 

reż. Ingmar Bergman

Austria, Dania, Finlandia, Niemcy, Szwecja, Włochy 2003, 120’

WprowadzenieJan Balbierz

Miejsce: Kino Pod Baranami

 

Cezary 2005: nominacja do nagrody dla najlepszego filmu z Unii Europejskiej

Ostatni film Ingmara Bergmana, swoiste post scriptum do wcześniejszych o trzy dekady Scen z życia małżeńskiego. Bohaterowie, od wielu lat rozwiedzeni Marianne i Johan, są już starszymi ludźmi, zmuszonymi egzystować z dużym bagażem doświadczeń. Od dawna nie mieli ze sobą kontaktu, ale Marianne pod wpływem impulsu postanawia odwiedzić byłego partnera w jego położonym na odludziu domu. Na miejscu staje się świadkiem rodzinnego kryzysu pomiędzy byłym mężem, a jego synem i wnuczką. Sytuacja jest – ujmując to tak delikatnie, jak tylko się da – nieprzyjemna. Powoli i z namaszczeniem poprowadzona opowieść pozwala widzom zgłębić niuanse psychiki bohaterów.

 

 

środa

 

Zabliźnione serca

reż. Radu Jude

Niemcy, Rumunia 141’

WprowadzenieMichał Paweł Markowski

Miejsce: Kino Pod Baranami / Pod Baranami Cinema

 

MFF w Locarno 2016: Nagroda Specjalna Jury - Złoty Lampart, Nagroda Don Kichota

Jest rok 1937. W rumuńskim sanatorium nad Morzem Czarnym przebywa cierpiący na gruźlicę kości Emanuel (Lucian Teodor Rus). Dwudziestolatek jest przykuty do łóżka, ale nie poddaje się chorobie i za wszelką cenę, na ile to możliwe, chce korzystać z uroków życia. Jego wciąż bystry umysł nie chce pogodzić się z tym, że ciało umiera. Zaprzyjaźnia się z nowymi ludźmi, angażuje się w rozmowy, głównie polityczne. Przeżywa nawet romantyczną przygodę, a tymczasem na zewnątrz, w rumuńskim społeczeństwie do głosu dochodzą skrajnie prawicowe i nacjonalistyczne tendencje. Film powstał na podstawie autobiograficznej powieści rumuńskiego pisarza Maxa Blechera, który opisał w książce własne, bolesne doświadczenia. Sam autor zmarł po dziesięciu latach cierpienia i walki z chorobą.

 

czwartek

 

Jak to się robi

reż. Marcel Łoziński

Polska 2006, 90’

Wprowadzenie: wkrótce ogłoszenie

Miejsce: Kino Pod Baranami

 

Jak to się robi Marcela Łozińskiego, to prowokacyjny obraz nadwiślańskiego modelu demokracji, ironiczny a zarazem przerażający portret polskiej sceny politycznej. Łoziński przez trzy lata przyglądał się realizacji eksperymentu, zorganizowanego przez mężczyznę uznawanego wówczas za największego polskiego specjalistę od marketingu politycznego. Miał udowodnić, że dzięki odpowiedniemu szkoleniu każdego można doprowadzić na szczyty władzy.

W epoce kiedy skład polskich elit politycznych pozostawia wiele do życzenia, Marcel Łoziński z gorzkim uśmiechem na twarzy pokazuje, że "rząd dusz" to jedynie parę zgrabnych socjotechnicznych tricków, a partyjne barwy są wyłącznie mniej lub bardziej malowniczym dodatkiem do koloru krawatu kupionego pod okiem specjalisty od wizerunku.

 

piątek

 

Bergman nocą

Czarodziejski flet /Trollflöjten, reż. Ingmar Bergman, Szwecja 1975, 145’

Wakacje z Moniką, reż. Ingmar Bergman, Szwecja  1953, 96’

Persona,  reż. Ingmar Bergman, Szwecja 1966, 85’

Wprowadzenie: Mladen Dolar

Miejsce: Kino Pod Baranami

 

Ingmar Bergman zobaczył operę Czarodziejski flet po raz pierwszy w wieku 12 lat i został nią oczarowany niczym muzyką tytułowego fletu. Rozpalała ona jego wyobraźnię przez kolejne czterdzieści cztery lata do czasu, aż sam przelał tę dziecięcą fascynację na ekran realizując Czarodziejski flet dla szwedzkiej telewizji. Czarodziejski flet Bergmana to baśniowa opowieść o sile dobra i miłości. Królowa Nocy oferuje Taminowi rękę swojej córki Paminy, pod warunkiem, że oswobodzi ją spod władzy jej ojca i księdza Sarastro. Królowa daje młodzieńcowi czarodziejski flet i magiczne dzwonki ptaków dla myśliwego Papageno, który ma towarzyszyć bohaterowi. Duet wyrusza w podróż ku miłości i wiedzy.

 

sobota

 

O wierszach filmowych

Dyskusja: Darek Foks, Bronka Nowicka

Prowadzenie:  Jakub Kornhauser

 

W Dzienniku z podróży do Friedlandu i Reichenbergu Kafka napisał, że kino oddziałuje na człowieka z potężną siłą, gdyż „temu, co oglądamy, udziela się niepokój ruchu”. Czy to ów niepokój sprawia, że poetki i poeci tak często nawiązują do obrazów filmowych? Darek Foks ułożył antologię polskich wierszy, w których pojawiają się odniesienia do kina. Wyłania się z niej alternatywna historia polskiej poezji ostatnich stu kilkunastu lat. Czas najwyższy, by tę historię „obejrzeć” na dużym ekranie.

Czarno-biały świat sztokholmskiego proletariatu. Brudne ulice, ciasne mieszkania, podrzędne knajpy. Ciężka praca, narastające przygnębienie. Od tego wszystkiego postanawiają uciec młodzi kochankowie: Harry i Monika. Skradzioną motorówką wyruszają na wakacje, w czasie których beztrosko podróżują od brzegu do brzegu, pływają, opalają się i cieszą swoimi ciałami. Snują też wizje wspólnego, oczywiście szczęśliwego życia. Konfrontacja ich marzeń z rzeczywistością przypomina zderzenie rozpędzonego samochodu z betonową ścianą. To wczesne dzieło mistrza Ingmara Bergmana początkowo zyskało rozgłos ze względu na obyczajową śmiałość. Z czasem doceniono je także za artystyczne walory. Najbardziej chwalił je Jean-Luc Godard, który w pochodzącej z 1958 roku recenzji napisał, że Wakacje z Moniką są dla współczesnego kina tym, czym Narodziny narodu były dla kina klasycznego.

(Piotr Mirski dla www.nowehoryzonty.pl)

 

niedziela

 

15:00

Bergman: A Year In A Life

reż. Jane Magnusson

Szwecja, Norwegia  2018, 117’ (dokument)

Miejsce: Kino Pod Baranami

Przed seansem spotkanie z Thomasem Sjöbergiem, autorem książki Ingmar Bergman. Miłość, seks i zdrada.

 

 

Wydarzenia towarzyszące

 

sobota

 

Z książki na taśmę filmową. O ekranizacjach

Goście: Joanna Bator, Ewa Bolińska-Gostkowska

Miejsce: Antykwariat Abecadło

 

Czym się różni pisanie książek od pisania scenariuszy? Dlaczego tylko niektóre książki nadają się do adaptacji? Po co pisarzowi filmowe wersje jego opowieści?

Spotkanie w ramach pasma Przemysły Książki.

 

Nagrody Szwedzkiego Instytutu Filmowego 1967: Złoty Żuk dla najlepszego filmu i najlepszej aktorki pierwszoplanowej (Bibi Andersson)

Nagrody BAFTA 1968: nominacja do nagrody dla najlepszej aktorki zagranicznej (Bibi Andersson)

Terkoczący projektor wyświetla na ekranie przeróżne obrazy, których związku ze sobą widzowie mogą się jedynie domyślać. Po tym ostentacyjnie awangardowym preludium, obnażającym maszynerię kinowej fikcji, zaczyna się właściwa część filmu. Oto młoda pielęgniarka Alma ma się zaopiekować słynną aktorką Elisabet Vogler, która znajduje się w stanie egzystencjalnego kryzysu. Pacjentka ucieka przed światem w bierność i milczenie. Kobiety wkrótce przenoszą się ze szpitala do domku nad morzem, gdzie ich relacja staje się coraz bardziej toksyczna. Dialektyka miłości i oziębłości. Fuzja umysłów. Metaforyczny i literalny wampiryzm. Wraz z upływem czasu kameralny dramat przepoczwarza się w psychologiczny horror. Równocześnie drapieżną i poetycką Personę Ingmar Bergman uważał za jeden ze swoich najbardziej spełnionych filmów.

(Piotr Mirski dla www.nowehoryzonty.pl)

 

niedziela

 

Literackie Baranki Dzieciom

Miejsce: Kino Pod Baranami

 

Pokaz filmu Żurb Pomponik (reż. W. Zięba, A.P. Morawski, A. Vetter, P. Garbacz, P. Dębski / M. Kur, Polska 2017, 30’). Po seansie warsztaty plastyczne z Joanna Tworzy.

Spotkanie w ramach Pasma dla dzieci.

 

Przed seansem spotkanie z Thomasem Sjöbergiem, autorem książki Ingmar Bergman. Miłość, seks i zdrada.

 1957 był ważnym rokiem dla Ingmara Bergmana - przede wszystkim dlatego, że właśnie wtedy miały premierę filmy Siódma pieczęćTam, gdzie rosną poziomki, dzięki którym Szwed wszedł do panteonu ówczesnego kina. Dokument Jane Magnusson zdaje raport z tego momentu, opowiada przy tym także o latach, które do niego doprowadziły i które po nim nadeszły, ukazując tak naprawdę całe życie reżysera. Portret, jaki wyłania się z tej meandrycznej narracji, jest zaskakująco ambiwalentny. Z jednej strony Bergman zostaje przedstawiony jako wielki artysta, słusznie podziwiany i nagradzany. Z drugiej zaś raz po raz podejmowane są kwestie związane z jego trudnym charakterem: mitomania, egoizm, despotyzm czy skłonność do zdrady. Dzięki temu Bergman - rok z życia to znacznie więcej niż kolejna dwuwymiarowa kinfolilska laurka.

(Piotr Mirski dla www.nowehoryzonty.pl)