Wiesław Myśliwski

prozaik i dramatopisarz
Wiesław Myśliwski

(ur. 1932) - prozaik i dramatopisarz. Urodził się i wychował w Dwikozach pod Sandomierzem. Ukończył filologię polską na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (1956).

Przez wiele lat związany z Ludową Spółdzielnią Wydawniczą, gdzie zaczynał jako asystent, ażeby po latach zostać zastępcą redaktora naczelnego. W latach 1975-1999 kierował kwartalnikiem „Regiony”, a później także dwutygodnikiem „Sycyna”.

Debiutował w 1967 r. powieścią Nagi sad. Od tego czasu opublikował jeszcze pięć powieści: Pałac (1970), Kamień na kamieniu (1984), Widnokrąg (1996), Traktat o łuskaniu fasoli (2006) oraz Ostatnie rozdanie (2013). Jest także autorem czterech dramatów: Złodziej (1973), Klucznik (1978), Drzewo (1988) oraz Requiem dla gospodyni (2000).

Laureat wielu nagród i wyróżnień literackich, między innymi Nagrody Nike (dwukrotnie: w 1997 i 2007) i Nagrody Literackiej Gdynia (2007).

Często bywa określany jako jeden z ostatnich przedstawicieli nurtu chłopskiego w literaturze polskiej. Szczególnie we wczesnych tekstach przedstawia losy mieszkańców wsi, a także nieuchronne przemiany cywilizacyjne i społeczne, których doświadczała polska prowincja w drugiej połowie XX w. Myśliwski unika mitologizowania i nostalgicznego mówienia o wsi, nie przedstawia jej jako utraconej Arkadii dzieciństwa. Pokazuje zarówno jej jasne, jak i ciemne strony, nieustannie podkreślając kluczową rolę, jaką odgrywała i odgrywa w naszym społecznym i kulturowym imaginarium.