Jurij Andruchowycz

Jurij Andruchowycz

Ukraiński poeta, prozaik, eseista, tłumacz i muzyk; założyciel grupy poetyckiej Bu-Ba-Bu (z Wiktorem Neborakiem i Ołeksandrem Irwańcem), która w znaczący sposób wpłynęła na ukraińską scenę literacką. Urodził się w Iwano-Frankowsku, gdzie nadal mieszka i pracuje. Studiował poligrafię i literaturoznawstwo we Lwowie i w Moskwie. Jest jednym z twórców „fenomenu stanisławowskiego”- środowiska literacko-arytystycznego skupionego wokół galicyjskiego miasta Iwano-Frankowska (od 1962 Stanisławów). Zadebiutował w 1985 roku jako poeta. Uznanie przyniosły mu utwory publikowane w latach 90. Autor powieści: Rekreacja (1994), Moscoviada. Powieść grozy (2000), Perwersja (2003). W Polsce – oprócz wspomnianych – ukazały się również następujące książki: powieść Dwanaście kręgów, zbiory esejów Erz-herz-perz, Ostatnie terytorium. Eseje o Ukrainie oraz napisana wspólnie z Andrzejem Stasiukiem Moja Europa (dwa eseje o Europie zwanej Środkową), a także tomy wierszy Piosenki dla martwego kogutaEgzotyczne ptaki i rośliny. Wiersze z lat 1980–1990. Jest autorem licznych przekładów z języka polskiego (Tadeusz Konwicki), niemieckiego (R. M. Rilke), rosyjskiego (B. Pasternak, O. Mandelsztam). W 2005 roku ukazała się również płyta Andruchoid z jego tekstami i muzyką Mikołaja Trzaski, Wojtka Mazolewskiego i Macio Morettiego. Jest laureatem Nagrody Herdera (2001) oraz pierwszej edycji Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus (2006). Jego twórczość charakteryzuje karnawałowa logika, wyszukane gry słowne, rozszalały intelektualizm połączony ze sceptycyzmem i ironią. W swoich książkach tworzy świat będący organicznym połączeniem rzeczywistości poetycko-baśniowej z gorzką ukraińską teraźniejszością. Prywatnie: zodiakalna Ryba, ojciec pisarki Sofii Andruchowycz. Podczas Festiwalu wzięła udział w spotkaniu pt. Pępek Europy, które było częścią większego tematycznego bloku: Pogranicza. Foto (c) by Rita Galli-Jost